Twee jaar nadat ze trouwden, betrokken Lenie en Dré een woning in de Veestraat. Ze zouden daar bijna 40 jaar blijven wonen. Lenie: “We waren goed en wel getrouwd en wilden ook graag kinderen. We zochten daarom iets groters. De woning in de Veestraat had 3 slaapkamers en een grote plaats; prima geschikt voor ons dus.” Het was voor Lenie wel even wennen in haar nieuwe buurt. Zij was geboren en getogen in Broekhoven en daar is toch weer een net wat andere cultuur dan in de Veestraat. “Na een korte periode van wennen kreeg ik heel goede aard in de Veestraat. We hadden heel goede buren en al die jaren zijn dat dezelfde gebleven. En dan heb je natuurlijk veel met elkaar meegemaakt. Ook nu wij verhuisd zijn zien we elkaar vaak. We gaan nog steeds regelmatig bij elkaar op de koffie.”

Lenie en Dré hadden dus geen enkele reden om te gaan verhuizen. Tot er een brief van Tiwos kwam dat de woningen in de Veestraat binnen 5 jaar zouden worden afgebroken. Dat was wel even schrikken; Lenie heeft toen ook wel een paar nachten wakker gelegen. “Maar op een gegeven moment moet je je er toch bij neerleggen dat je op den duur moet verhuizen.”

In 2007 legde Tiwos aan Lenie en Dré de vraag voor of ze naar een eengezinswoning of een appartement wilden verhuizen. “Dré en ik hebben het daar uitgebreid over gehad. De meeste van onze buren wilden weer naar een eengezinswoning. Maar omdat ik vanwege artrose steeds minder goed uit de weg kan, hebben wij ervoor gekozen om in een appartement te willen wonen.” En toen ging het uiteindelijk allemaal vrij snel. Lenie: “In augustus kregen wij de definitieve bevestiging dat ons huis gesloopt zou worden en bijna tegelijkertijd konden we de tekeningen van deze appartementen bekijken. Wij hadden onze zinnen meteen op ons huidige appartement gezet. Omdat die boven de lift en de hal ligt, is dit appartement een stuk groter dan de andere. We waren dan ook dolgelukkig toen we net voor de Kerst bericht kregen dat we dit appartement toegewezen hadden gekregen.”

Vanaf het moment dat het echtpaar de sleutel kreeg, voelen ze zich er thuis. Lenie: “Toen ik hier aan het poetsen was voordat we verhuisden, voelde ik meteen dat ik hier goed zou aarden. En dat is ook echt gebleken. Op de galerij hebben we alleen maar leuke buren. Het klikte meteen erg goed. Iedereen heeft een sleutel van elkaar zodat we elkaar kunnen helpen als dat nodig is. Regelmatig gaan we samen boodschappen doen of gezellig met elkaar naar de Kermis. En met de laatste jaarwisseling hebben Dré en ik een nieuwjaarsreceptie voor de bewoners van de galerij georganiseerd. Je ziet elkaar ’s winters anders toch al zo weinig.”

Om de hal van het appartementencomplex nog wat persoonlijker te maken heeft Lenie in overleg met Tiwos gezorgd voor een paar stoelen, wat planten en wat fotolijsten aan de muur. En inderdaad ademt de hal ook echt gezelligheid uit. Lenie:”Ik heb echt moeten slikken toen ik verhuisde uit de Veestraat, maar nu wil ik hier voor goud meer weg!”